دوکونه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوکونه . [ دُ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) دوکفل و سرین . (ناظم الاطباء). دو سرین . (فرهنگ اوبهی «در کلمه ٔ سرین ») : از نشان دو کونه ٔ من غر همه پژپر نشان پای شتر. رودکی . ◄ دو پیاز در داخل چند پوست رویین بهم چسبیده .