دوک رشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوک رشتن . [ رِ ت َ ] (مص مرکب ) ریسیدن پنبه یا پشم با دوک : رسم دوک رشتن از پشم و موی وی [ کیومرث ] آورد تا از آن جامه ها کردند. (ترجمه ٔ تاریخ طبری بلعمی ). نداری نمک سود و هیزم نه نان نه شب دوک ریسی بسان زنان . فردوسی .