دوپیکری

دوپیکری . [ دُ پ َ / پ ِ ک َ ] (حامص مرکب )صفت و حالت دوپیکر. دویی . نفاق . جدایی : چون من توام این دوپیکری چیست چون هر دو یکی است داوری چیست . خاقانی . ◄ جوزا بودن . صفت و حالت برج دوپیکر داشتن : در بر تیغ حصرمی زاده جنابه چون عنب برده جناب از آسمان کرده همه دوپیکری . خاقانی . جوزا کمر دورویه بسته بر تخت دوپیکری نشسته . نظامی .