دوپیازه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوپیازه . [ دُ زَ / زِ ] (ص نسبی، اِ مرکب ) نوعی از بریان که از مسکه و زردچوبه و سیر و پیاز و دیگرافزارها ترتیب می دهند. (ناظم الاطباء). نوعی از قلیه و نانخورش . (آنندراج ). طاس کباب . (یادداشت مؤلف ): لاتخرجن من البیوت لغازة او غیر غازة لایَقتنصک القانصون فیطبخونک دوپیازه . شیخ بهایی . ◄ نوعی از نان خورش بدون چربی . (ناظم الاطباء). ◄ شرم مرد : حلق زیرینت باز چرب کند قلیه ٔ خشک دوپیازه ٔ من . سوزنی .
دوپیازه . [ دُ زَ ] (اِخ ) نام ملایی ظریف بوده است در هند مانند عبید زاکانی . (لغت محلی شوشتر).