دوپایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوپایه . [ دُ ی َ / ی ِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) هرچیز که دارای دو ساقه باشد. (ناظم الاطباء). ◄ دوپا. ◄ انسان . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ (اصطلاح گیاه شناسی )چون گل نر بر گیاهی و گل ماده بر گیاهی دیگر باشد آن گیاه را دوپایه نامند، چون خرما و گزنه . (یادداشت مؤلف ). گل های نر و گلهای ماده ٔ درختانی مانند بید و خرما که در روی پایه های مختلفی قرار گرفته اند. (از گیاه شناسی ثابتی ص ٤٢٤).