دوویر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوویر. [ دُ ] (اِ) دبیر و نویسنده و منشی . (ناظم الاطباء). دبیر و نویسنده و منشی را گویند و دوویر از آن جهت می گویند که به دو هنر آراسته است : یکی هنر فضل و دیگری هنر خط، چه، ویر به معنی هنرباشد. (برهان ) (آنندراج ). ◄ استاد و معلم، مدرس زبان . (ناظم الاطباء). و رجوع به دبیر شود.