دونگی

دونگی . (اِخ ) دومین پادشاه از سلسله ٔ پادشاهان محلی که در شهر اور بین النهرین در حدود ٢٤٥٠ ق . م . برقرار شده بود. این پادشاه استعمال تیر و کمان رااز سامی ها اقتباس کرد و از این جهت لشکر او قوی گردید و به فتوحاتی نایل شد. (ایران باستان ج ١ ص ١١٧).

دونگی . (اِ) ناو و قسمی از جهاز کوچک . (ناظم الاطباء).