دونبش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دونبش . [ دُ ن َ ] (ص مرکب ) در اصطلاح بنایان آجر یا خشت که دو سوی قطر آن هموار و بی شکستگی باشد. (یادداشت مؤلف ). ◄ عمارت یا دکانی که در نقاطع کوچه یا خیابان قرار دارد ودر نتیجه از دو جانب به کوچه یا خیابان مشرف است .