دولتیاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دولتیاری . [ دَ / دُو ل َت ْ ] (حامص مرکب ) صفت دولتیار. سعادت و خوشبختی . بختیاری و سعادتمندی .نیکبختی و بهروزی . (از یادداشت مؤلف ) : که دولتیاری آن نبود که از گل بوستان سازی که دولتیاری آن باشد که در دل بوستان بینی . سنایی . و رجوع به دولتیار شود.