دولتکده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دولتکده . [ دَ / دُو ل َ ک َ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) جایگاه سعادت و خوشی . بارگاه . دولت سرا. سعادتگاه . (از یادداشت مؤلف ). دولت گاه : زان است که مرز رود راور دولت کده ای است شادی آور. خاقانی . و رجوع به دولت خانه و دولت سرا شود.