دوغ آبادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوغ آبادی . (اِخ ) امام ضیاءالدین دوغ آبادی . از شعرا و رباعی سرایان سمرقند بود. رباعی زیر از اوست : دیدم دل خسته را جدا از شادی وندر غم تو به دست هر بیدادی گفتم که کجا فتاده ای ای مسکین گفتا که خوشستم تو کجا افتادی . (از لباب الالباب ج ١ ص ١٩٠).