دوطبقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوطبقه . [ دُ طَ ب َ/ ب ِ ق َ / ق ِ ] (ص مرکب ) دواشکوبه . دومرتبه . که طبقه ای بالای طبقه ای دیگر قرار داشته باشد: اتاق دوطبقه .ساختمان دوطبقه . (یادداشت مؤلف ). اتوبوس دوطبقه .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی