دوطایفگی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دوطایفگی . [ دُ ی ِ ف َ / ف ِ ] (حامص مرکب ) دوطایفه بودن . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ اختلاف . دوگانگی . دودستگی .