دودخورد

دودخورد. [ خوَرْ / خُرْ ] (ن مف مرکب ) دودخورده . آنکه دود خورده باشد. دودناک . دودزده . ♦ دودخورد مطبخ سبز ؛ کنایه از آسمان و چرخ : مخواه راتبه زین دودخورد مطبخ سبز که گوشتش همگی گردن است و پهلو نیست . شرف الدین شفروه ای .