دوترغه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوترغه . [ دُ ت ُ غ َ / غ ِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) مخفف دوترغده که به معنی گرفته شده باشد و معنی ترکیبی آن از دو جانور گرفته شده است . مانند استر که از اسب و الاغ گیرند. (لغت محلی شوشتر). ◄ جانوری است به شکل عقرب که از سیاه و زرد بهم رسد.