دوتاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوتاره . [ دُ رَ / رِ ] (ص نسبی، اِ مرکب ) دوتار. دوتا. سازی است ایرانی . (یادداشت مؤلف ). ◄ دوتاره ٔ کربرکه ای ؛ قماشی که از هند می آورده اند. (یادداشت مؤلف ) : چندی راه هندوستان پیموده مانند شمسی دو سالوی و ساغری و دو چنبری و بیرم سلطانی و دوتاره ٔ کربرکه ای . (نظام قاری ص ١٥٢). دوتاره ز کربرکه آمد برون دگر چونه و شیله از حد فزون . نظام قاری . آبی دگر دوتاره ٔ کربرکه ای گرفت تا روی بازشست ز سالوی قندهار. نظام قاری .