دوبل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوبل . (فرانسوی، ص ) دوبرابر. مضاعف . دوچندان .
دوبل . [ ب َ ] (ص ) بی وفا و بی حقیقت را گویند. (برهان ) (از آنندراج ) (ازفرهنگ جهانگیری ). خائن . (ناظم الاطباء) : تن دوبل و بیوفاست ای خواجه چندین مطلب مراد از این دوبل . ناصرخسرو (از آنندراج ). رجوع به دوربل شود.
دوبل . [ دَب َ ] (ع اِ) خر ختایی . (یادداشت مؤلف ). خربچه یا خر ختایی خرداندام . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). خردخر. (مهذب الاسماء). ◄ بچه خوک . خوک بچه . ج، دوابل . (یادداشت مؤلف ). خوک یا خوک نر یاخوک بچه . (از آنندراج ) (منتهی الارب ). بچه خوک . (مهذب الاسماء). ◄ گرگ سیاهی آمیخته به سپیدی . (از آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ روباه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).