دوایة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوایة. [ دُ ی َ ] (ع اِ) کبودی دندان . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
دوایة. [ دُ / دِ ی َ ] (ع اِ) سرشیر. ◄ جغرات . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ سر شوربا و هریسه و مانند آن، و آن پوست تنک است مانند پوست اندرون بیضه که از وزیدن باد بر شوربا و مانند آن بسته گردد. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). قیماق . رویه .