دوافع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوافع. [ دَ ف ِ ] (ع اِ) ج ِ دافعة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). به معنی زمین نشیب و نرم که در آن آب رود. (آنندراج ). رجوع به دافعة شود. ◄ ج ِ دافع. (غیاث ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوافع. [ دَ ف ِ ] (ع اِ) ج ِ دافعة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). به معنی زمین نشیب و نرم که در آن آب رود. (آنندراج ). رجوع به دافعة شود. ◄ ج ِ دافع. (غیاث ).