دواس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دواس . [ دَوْ وا ] (ع اِ) شیر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) شیر بیشه . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ (ص ) مرد دلیر و ماهر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شجاع . ◄ هر کس یا هر حیوان ماهر. (از اقرب الموارد).