دواحیل

دواحیل . [ دَ ] (ع اِ) ج ِ داحول . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ج ِ داحول، پای دام صیاد که برای شکار گورخر بر زمین فرونشاند گویا که آن گورخر رانده شده است بهر شکار. (آنندراج ). رجوع به داحول شود.