دواتگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ گَ) [ ع - فا. ] (ص.)<BR>۱- کسی که دوات میسازد؛ دویت گر.<BR>۲- کسی که سماور و سینی و ظروف دیگر سازد.<BR>۳- کسی که اشیاء فلزی را لحیم کند.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ گَ) [ ع - فا. ] (ص.)<BR>۱- کسی که دوات میسازد؛ دویت گر.<BR>۲- کسی که سماور و سینی و ظروف دیگر سازد.<BR>۳- کسی که اشیاء فلزی را لحیم کند.<br>