دواتداری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دواتداری . [ دَ ] (حامص مرکب ) شغل و منصب دواتدار. (یادداشت مؤلف ) : نوشتکین را با دو شغلی که داشت دواتداری فرمود. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣١٨). رجوع به دواتدار شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دواتداری . [ دَ ] (حامص مرکب ) شغل و منصب دواتدار. (یادداشت مؤلف ) : نوشتکین را با دو شغلی که داشت دواتداری فرمود. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣١٨). رجوع به دواتدار شود.