دهقان نژاد

دهقان نژاد. [ دِ ن ِ ] (ص مرکب ) از تخمه و تبار دهقان . ایرانی خداوند آب و ملک . ایرانی نژاد. که نژادی اصیل و نجیب دارد. که از نژاد پاک آریایی است . (از یادداشت مؤلف ) : ز موبد بدین گونه داریم یاد هم از گفت آن پیر دهقان نژاد. فردوسی . کشاورز با مرد دهقان نژاد یکی شد بر ما به هنگام داد. فردوسی . یکی پهلوان بود دهقان نژاد. دلیر و بزرگ و خردمند و راد. فردوسی . ورا نیز بهرام بفریفتی به بند اندراز چاره نشگیفتی ... ز دهقان نژاد ایچ مردم مباد که خیره دهد خویشتن را به یاد. فردوسی . چو نزدیکتر گشت آواز داد چنین گفت کای مرد دهقان نژاد. فردوسی . و رجوع به دهقان شود.