دهان گشا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دهان گشا. [ دَ گ ُ ] (نف مرکب ) دهان گشاینده . که دهان خود یا دیگری بگشاید. (یادداشت مؤلف ). ◄ (حامص مرکب ) دهان گشادن : خیک است زنگی خفقان دار کزجگر وقت دهن گشا همه صفرا برافکند. خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دهان گشا. [ دَ گ ُ ] (نف مرکب ) دهان گشاینده . که دهان خود یا دیگری بگشاید. (یادداشت مؤلف ). ◄ (حامص مرکب ) دهان گشادن : خیک است زنگی خفقان دار کزجگر وقت دهن گشا همه صفرا برافکند. خاقانی .