ده پیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ده پیر. [ دِه ْ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ززو ماهرو بخش الیگودرز شهرستان بروجرد. واقع در ٦٠هزارگزی جنوب باختری الیگودرز، دارای ١٩٩ تن سکنه است . آب آن از چشمه و قنات تأمین می شود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
ده پیر. [ دِه ْ ] (اِخ ) دهی است از دهستان باوند نور بخش مرکزی شهرستان شاه آباد. واقع در ٣٤هزارگزی شمال خاوری شاه آباد. سکنه ٔ آن ١٣٥ تن . آب از نهر کاشنبه تأمین می شود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
ده پیر. [ دِه ْ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای حومه ٔ شهرستان خرم آباد. این دهستان در شمال شهر واقع و محدود است از خاور به دهستان چقلوندی از باختر به دهستان ویمله . از شمال به بخش سلسله . از جنوب به دهستان کرگاه بخش ویسان . آب آن از رودخانه ٔ خرم آباد و قنوات و چشمه سارهای متعدد. از ٣٠ آبادی تشکیل گردیده و جمعیت آن در حدود ٧٨٠٠ نفر و ساکنین از طوایف حسنوند، بیرالوند، کمالوند و سادات می باشند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).