دنین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دنین . [ دَ ] (ع مص ) آهسته سخن گفتن که فهمیده نشود از آن . ◄ بانگ کردن مگس . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
دنین . [ دَ ] (ع اِ) سخن به آواز خفی که بفهم نیاید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ گیاه کهنه ٔ سیاه . (ناظم الاطباء).