دنیاداری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دنیاداری . [ دُن ْ ] (حامص مرکب ) صفت دنیادار. دنیاپرستی . دنیادوستی . (یادداشت مؤلف ). رجوع به دنیادار و دنیاپرست شود. ◄ صرفه جویی و عقل معاش . (ناظم الاطباء). ◄ مال دوستی . (ناظم الاطباء).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی