دنگ و دلو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دنگ ودلو. [ دَ گ ُ دَ ] (از ترکی، ترکیب عطفی، اِ مرکب ) (از: دنگ فارسی + دلو = دلی ) ترکی دیوانه . (یادداشت مؤلف ). به ترکی ابله و سفیه و دیوانه . (لغت محلی شوشتر، نسخه ٔ خطی کتابخانه ٔ مؤلف ) : ایر و گلو ایر و گلو کرد مرا دنگ و دلو هرکه ازین هر دو برست اوست اخی اوست کلو. مولوی .