دندان رنجش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دندان رنجش . [ دَ رَ ج ِ ] (اِ مرکب ) آنچه وقت استماع سخن اول از عروس به عروس دهند چنانچه رونما وقت دیدن روی به او دهند، و این از اهل زبان به تحقیق پیوسته . (آنندراج ) : چو از لب عقد مروارید راندی به دندان رنجش اول دل ستاندی . اشرف (از آنندراج ).