دنبه دادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دنبه دادن . [ دُم ْ ب َ / ب ِ دَ ] (مص مرکب ) غافل کردن و فریب دادن . (ناظم الاطباء) (برهان ). فریب دادن . فریفتن . (آنندراج ). ◄ سحر کردن و افسون خواندن برای کاستن و گداختن کسی . (آنندراج ). رجوع به دنبه نهادن شود.