دمالق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دمالق . [ دُ ل ِ ] (ع ص، اِ) سنگ تابان گرد. ◄ فراخ : فرج دمالق ؛ شرم فراخ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ◄ رجل دمالق الرأس ؛ مرد سرسترده . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).
دمالق . [ دَ ل ِ ](ع اِ) ج ِ دملق . (منتهی الارب ). رجوع به دملق شود.