دلفان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دلفان . [ دَ ل َ ] (ع مص ) دلف [ دَ / دَ ل َ ] . (ازمنتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به دلف شود.
دلفان . [ دِ ] (اِخ ) ایل کرد پیشکوه است که یکی از طوایف اربعه از طوایف پیش کوه ایلات کرد ایران است، و در شمال غربی لرستان بین کرمانشاه، هرسین، الیشتر سکونت دارند. (از جغرافیای سیاسی کیهان ).
دلفان . [ دِ ] (اِخ ) یکی از بخشهای شهرستان خرم آباد است . این بخش در شمال باختری شهرستان واقع و حدود آن بشرح زیر است : از خاور به کوه و بخش سلسله، از شمال به منطقه ٔکرمانشاه، از غرب به رودخانه ٔ صیمره و گاماسیاب، ازجنوب به بخشهای طرهان و چگنی . آب آن از رودخانه های بادآور، کفراش، گیزه رود، حسن کاویار توده تیزآب قند وقنوات و چشمه های متفرقه تأمین میشود محصول آن غلات، صیفی، لبنیات و پشم است . راه شوسه ٔ خرم آباد به کرمانشاه از این بخش میگذرد. این بخش از ٥ دهستان بشرح زیر تشکیل گردیده است : ١- دهستان نورعلی دارای ٤١ آبادی و ٩٨٠٠ تن سکنه . ٢- دهستان خاوه با ٣٠ آبادی و ٨٨٠٠ تن سکنه . ٣- دهستان کاکاوند با ٩٩ آبادی و ١٩٦٠٠ تن سکنه . ٤- دهستان ایتیوند با ٥٤ آبادی و ٠٠٠، ١٠ تن سکنه . ٥- دهستان میربک با ٥٨ آبادی و ١٣٤٠٠ تن سکنه . که جمع آن ٢٨٢ آبادی و ٦٢٦٠٠ تن سکنه می شود. ساکنین از طایفه ٔ موسیوند، میربیک، نورعلی، ایتیوند و کاکاوند خاوه میباشند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ٦).