دلظی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دلظی . [ دَ ظا ] (ع ص ) رجل دلظی و بلزی ؛ شخص ستبر و قوی هیکل و چهارشانه . (از ذیل اقرب الموارد) (از لسان ).
دلظی . [ دِ ل َ ظا ] (ع ص ) کسی که می گریزی از وی و به جنگ وی ایستادن نتوانی، مذکر و مؤنث در آن یکسان است . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).