دلص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دلص . [ دَ ل ِ ] (ع ص ) هموار. أرض دلص ؛ زمین هموار و مستوی . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ مرد بسیار لغزنده . (منتهی الارب ). ◄ نرم و تابان . (از اقرب الموارد). ◄ ناقه ٔ افتاده پشم . (منتهی الارب ). ج، دِلاص . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
دلص . [ دُ ] (ع ص ) ج ِ أدلص . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به ادلص شود. ◄ ج ِ دَلصاء. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به دلصاء شود.
دلص . [ دُ ل ُ ] (ع اِ) ج ِ دَلیص . (اقرب الموارد). رجوع به دلیص شود.