دلامز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دلامز. [ دَ م ِ ] (ع اِ) ج ِ دُلامز. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به دلامز شود.
دلامز. [ دُ م ِ ] (ع اِ) شیطان . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ (ص ) مرد توانا و دوربین . (منتهی الارب ). قوی و نافذ. (از اقرب الموارد). ◄ تابان بدن . (منتهی الارب ). شخص براق . (از اقرب الموارد). ◄ ماهر و حاذق : دلیل دلامز؛ راهنما و راهبر ماهر و حاذق . (از اقرب الموارد). ج، دَلامز. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).