دلال
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ لّ) [ ع. ] (ص.) واسطه، واسطه در خرید و فروش.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ لّ) [ ع. ] (ص.) واسطه، واسطه در خرید و فروش.
(دَ) [ ع. ] (اِ.) ناز، کرشمه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دلال . [ دَ ] (ع مص ) جرأت نشان دادن زن بر شوی خود با غنج و ناز، گویی که با او اظهار خلاف و غضب می کند و حال آنکه مخالفتی با وی ندارد، و اسم آن نیز دَلال است . (از اقرب الموارد). ناز کردن . (دهار). دَل ّ. دَلَل . رجوع به دل و دلل شود.
دلال . [ دَ ] (اِخ ) دختر محمدبن عبدالعزیزبن مهدی . از زنان محدث بود که از پدرش احادیثی نقل کرده است ودر محرم سال ٥٠٨ هَ . ق . درگذشته است . (از اعلام النساء از الاستدراک علی تراجم رواة الحدیث ابن نقطة).
دلال . [ دَ ] (اِخ ) نام مخنثی مشهور. (منتهی الارب ). رجوع به الاغانی ج ٤ ص ٥٩و عیون الاخبار ج ٤ ص ٥ و عقدالفرید ج ٧ ص ٢٩ و ٣١ شود.
مترادف و متضاد واژهدان
واسطه امانتفروش، سمسار
شیوه، عشوه، غمزه، غنج، کرشمه، ناز اخمناز، نازوادا
واژگان فارسی سره واژهدان
میانه، میانجی، داد و ستدگر
فرهنگ نامهای فارسی
نام فارسی