دل پاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دل پاک . [ دِ] (ص مرکب ) پاکدل . که دلی پاک دارد. که قلبی صاف دارد. با دلی صافی . با ضمیر تابناک و دور از آلودگی .
دل پاک . [ دِ ل ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) دل روشن و بی غل و غش و دور از و ناراستی : بزرگ امید گفت ای پیش بین شاه دل پاکت ز هر نیک و بد آگاه . نظامی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی