دل بردگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دل بردگی . [ دِ ب ُ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) حالت دل برده . عشق . محبت . بیخودی . وجد. جذبه : خواندن بی درد از افسردگیست خواندن بادرد از دل بردگیست . مولوی . ای حیات عاشقان در مردگی دل نیایی جز که در دلبردگی . مولوی . رجوع به دل برده و دل بردن شود.