دقوی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دقوی . [ دَق ْ وا ] (ع ص ) نعت مؤنث است از دقی . (از منتهی الارب ). مؤنث دَقوان . ج، دَقایا. (از اقرب الموارد). رجوع به دقوان شود.