دعداع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دعداع . [ دِ ] (ع مص ) مصدر دعدعة است در تمام معانی . (از اقرب الموارد). رجوع به دعدعة شود.
دعداع . [ دَ ] (ع ص، اِ) کوتاه بالا. (منتهی الارب ). قصیر. (اقرب الموارد). ◄ نوعی از نرم و آهسته دویدن . (منتهی الارب ): سعی دعداع ؛ دویدنی که در آن آهستگی و پیچیدن باشد. (از اقرب الموارد).