دعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دعة. [ دَ ع َ ] (ع مص ) آرمیده شدن . (تاج المصادر بیهقی ). تن آسان و فراخ زندگانی گردیدن و راحت و آرام گرفتن . (از منتهی الارب ). وَداعة. و رجوع به وداعة شود.
دعة. [ دَ ع َ ] (ع اِمص ) اسم است از وَداعة، وتاء آن عوض واو است . (از اقرب الموارد). ◄ راحت . تن آسانی . ◄ فراخی زندگانی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ سکینه و آرامش . (از اقرب الموارد). دعت . و رجوع به دعت شود.