دعاخوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دعاخوان . [ دُ خوا / خا ] (نف مرکب ) دعا خواننده : در عقب پنج فرض، اوست دعاخوان من یا رب کارواح قدس باد دعاخوان او. خاقانی . ◄ سؤال کننده . خواهنده : فقیر از بهر نان بر در دعاخوان تو می تندی که مرغم نیست برخوان . سعدی .