دشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دشه . [ دِ ش َ ] (اِخ ) دهی از دهستان اورامان لهون بخش پاوه ٔ شهرستان سنندج . سکنه ٔ آن ٥٧٥ تن . آب آن از رودخانه ٔ شمشیر و چشمه ٔ سرطاویران است و محصول آن انواع میوه جات، لبنیات، عسل و مخصوصاً انار. در خاور دشه تپه ای بنام پاسگاه وجوددارد که در بالای آن آثار ابنیه ٔ قدیم منجمله حوض سنگی وجود دارد، مسجد آن نیز قدیمی است . دشه یکی از قرای قدیمی بخش است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).