دشمنی انداختن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دشمنی انداختن . [ دُ م َ اَ ت َ ] (مص مرکب ) دشمنی افکندن . ایجاد عداوت : اِلْساع ؛ دشمنی انداختن بین قوم . (از منتهی الارب ).