دشمن مال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دشمن مال . [ دُ م َ ] (نف مرکب ) دشمن مالنده . مغلوب کننده ٔ دشمن . عدومال : خسرو شیر دل پیل تن دریا دست شاه گرد افکن لشکر شکن دشمن مال . فرخی . ای جهاندار بلند اختر پاکیزه گهر ای مخالف شکر رزم زن دشمن مال . فرخی . بروز بزم ز بهر ویند دوست نواز بروز رزم ز بهر ویند دشمن مال . سوزنی . به کف ّ راد دهی مال خویش را مالش تراست مال مگر دشمن و تو دشمن مال . سوزنی .