دشتبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دشتبی . [ دَ ت َ ] (اِخ ) سابقاً روستایی (بلوک و ناحیه ای ) بوده است معتبر بین ری و همدان، که بعدها شهر قزوین را در آن احداث کردند. و اینک دشتبی دهستانی است در مجاورت دهستان بشاریات بجنوب و جنوب غربی شهر. در کتاب المآثر و الآثار (عهد ناصرالدین شاه ) آمده که الکای دشتبی از نه بلوک قزوین تشکیل شده . دَشْتْوَه . و رجوع به دشت آبی و دستبی شود.
دشتبی . [ دَ ت َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) مخفف دشت آبی است و مقصود از دشت آبی زمینهایی است که با میاه انهار و قنوات زراعت و سیراب شود و دیمی نباشد.