دشت نورد

دشت نورد. [ دَ ن َ وَ ] (نف مرکب ) دشت نوردنده . آنکه بیابان می پیماید. (ناظم الاطباء). دشت پیما. دشت سیر. دشتگرد : سخت سوزنده دل و دشت نورد آمده است طفل اشکم مگر از دامن مجنون برخاست . غیاثای حلوایی (از آنندراج ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی