دشت بیاض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دشت بیاض .[ دَ ب َ / دَ ت ِ ب َ ] (اِخ ) قصبه ای است در خراسان، که ولی دشت بیاضی شاعر از آنجاست . (از غیاث ) (آنندراج ). دهی از دهستان نیمبلوک بخش قاین شهرستان بیرجند. سکنه ٔ آن ١٧٨١ تن . آب آن از قنات . محصول آنجا غلات و زعفران . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩) : صفا بخش جوی بیاض آمده همانا ز دشت بیاض آمده . طغرا (از آنندراج ). دشت پیاز. و رجوع به دشت پیازشود.