دشت بارین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دشت بارین . [ دَ ت ِ ] (اِخ ) شهری است ازاعمال فارس که آنرا رستاقی است ولی باغ و نهر نداردو آب آشامیدنی آن بد و ناگوار است . (از معجم البلدان ). از شهرهای فارس است، و آن روستایی است که درخت ونهر آب ندارد و آب آشامیدنی مردم آن از آبهای پست [ناگوار ] است . و این گفته ها بشاری آورده است و نبردعظیم مهلب با خوارج در این دشت روی داده است . (برگزیده ٔ مشترک یاقوت، ترجمه ٔ محمدِ پروین گنابادی ). و رجوع به ترجمه ٔ مسالک اصطخری ص ١٠٠ و ١٣٢ و ١٣٤ شود.